Шалқар аудандық «Коммунизм таңы» газетінің редакциясында жауапты хатшымын. Ол кезең тәртібімен газет аптасына үш рет, әр нөмірі төрт беттік көлемде шығарылады. Кестеден ауытқуға мүлде болмайды. Сөйтіп
– Көрнекті жазушы-драматург Рахымжан Отарбаев ағамыздың дүниеден өткеніне де жыл толыпты... Жазушының артында қалған мұрасы – прозасы мен драматургиясы қазақ оқырманына жақсы таныс һәм халықаралық дең
– Өрттің дес бермеген кезі деп 1985 жылдың шілдесі мен желтоқсаны аралығындағы 6 айды айтуға болады. Бұл кезеңде скважинаның фонтаншы мамандары мен арнаулы техникалар бара алады-ау деген бірінші белде
Ассалаумағалейкум, Мұқағали аға! Өткен күнде тоқтау жоқ. Егер тірі болсаңыз, сақал-шашы ағарған көсегелі қарияны көрер ме едік? Осылай деп, көзіме елестетуге тырысқанмен, түк қисыны келмейді. Менің о
Ақпарат құралдарының ішінде қаржылық қолдауды мемлекеттен де, осы сала министрлігінен де молынан көріп отырған кейбір телеарналардың берілетін хабарларды еріккеннің ермегі ете бастағанын сіз де, біз
Мұхтар Әуезов атындағы Қазақ мемлекеттік академиялық драма театрында жаңа қойылымның тұсауы кесілді. 93-театр маусымының кезекті премьерасы – Әбіш Кекілбаевтың аудармасындағы А.Чеховтың «Сүйікті менің
Жуырда Алматыдағы Ә.Қастеев атындағы мемлекеттік өнер музейінде белгілі суретші, Қазақстан Суретшілер одағының мүшесі Табылды Мұқатовтың «Құм жазуы» атты мерейтойлық көрмесі ашылған болатын. Көрмеге
Әкелерім де сол тұстағы замандастары сияқты өз дәуірінің адамдары еді. Олар қиын заман кешті, сөйте тұра барын сол кездің қоғамдық тәртібін нығайтуға, өздерінің шама-шарқынша елді көтеруге, адамдарды
Қолымда Әбдіғани Бәзілханұлының «Күміс өзен күмбірі» атты жинағы тұр. Арғы бетте араласып кетпегеніммен аты қанық, сөзі таныс, дауысы өлкені кернеген белгілі айтыскер ақынды жақсы білетінмін. Ол туған
Адам баласы ақпараттың 80 пайызға жуығын көз арқылы қабылдайды екен. Қазақ «Қос көзің – қос шамшырағың» деп бекер айтпаған. Ұлы дала төсінде еркін өскен ата-бабамыздың көкжиектегі қарайған нүктеге дей