Содан бері талай-талай жылдар өтті. Сол кезде мойындарына ал қызыл галстук тағып, сапқа тұрып: “Бір-екі, үш... жастар — алып күш ” деп ауыл көшелерімен ән шырқап жүретін балалардың кейбірі бұл күндері
Алғашқы махаббат, алғашқы хат жазу деген адамның ең естен кетпес қызықты сәттері ғой. Біз қашан маубас махаббатымыз оянғанға дейін үлкен сыныптың хаттарын өзіміздің қыздарға таситын көгершіннің рөлін
“Біздің үйде бұрын үй телефон болған” дегенге, өз басым “басыңды кесіп аламын” десе де, сенген емеспін. Үлкендер телефонның сымдарын кеңестік кезең құлаған ұры заманда тонап кеткенін, ауыл бойынша тел
Әже – кең жүрек адам, мейрімнің мамыражай мекені. Қатықсыз қара суға да қанағат тұтып үйренген қайрат пен қажырдың иесі. Біздің таулы өлкеде әжені "апа" дейді. Мен "Бала кезімнен Абай мен Шоқан секілд
Інім Нұрсұлтан қалаға келгенде жақсы ой салып кетті. Ескі естелік – жаңа идея. Артынша уатсапты аштым. - Дөнәй әпке, қалыңыз қалай? Денсаулығыңыз жақсы ма? Үй іші аман ба? Әпке, мен бір әңгіме жазсам
Қазбауыр бұлттар ақ сеңгір таудан аударылып түсіп ауып барады. Кенет ақ бұлттың бүйірін тесіп шыққан сәмөлөт күнұзаққа қораның үстінде отырған қарапұшық баланың езуіне ерке күлкі ұялатып, еріксіз айқа
1 Тақ-тұқ, тақ-тұқ, тақ-тұқ... Апамның тігін мәшинесі күнұзаққа бір тынбайды. Қашан көрпенің тысын тігіп бітпейінше, әрине. Көрпенің тысы біте салысымен жүн салады. Аударатын кезде мені шақырады. Екеу
Көрші үйге қыз келді. Жаңбыр шайып-шайып тозығы жеткен ескі тақтай қашаның арасынан көшеге сығалап қарап тұрмын. Биік қабақ шолжаң қыз келе сала асық ойнап жатқан Серікбол мен Нұрсұлтанның ойынына ірк
Қарындасым 9-сыныпты шама-шарқынша бітіріп, әке-шешеміз отбасымызбен ақылдасып оқуға жібереміз деп шешкен соң мектептен аттестатын алып келді. 4 пен 5-і аралас. «Шығарма жаза алмай жүріп әдебиеттен қа
Мәшиненің сәулелі жанары жаңбыр сіңіп, лайы кілегейдей езілген жолдың ой-шұқырына дейін қалт жібермей сүзіп келеді. Іңірді қараңғы түнек басып, дала терезесінің пердесін жауып, бөлмесінің жарығын сөнд