"Әкем қайтер екен? "" — ауылдың шетіндегі шаруашылық ауласынан машинаға отырып, әкесінің үйіне жеткенше Ұзақты қинаған ой осы болды. Жеке үй боп бөлініп шығатынын қалай айтпақ? Және аяқ асты қазір айт
"Станциялар мен разъездер сайын поездің тоқтай беруі Бекеңді әбден зеріктіріп жіберді. Сондықтан да ол ұзақ жолдың бүгінгі соңғы күнін терезе алдында отырумен өткізіп келеді. Ертеден бері сыртқа да шы
"Селолық дүкеннің сатушысы Тұраш қамаудан үш ай дегенде босады. Қоңыр сырмен боялған зілдей ауыр ағаш қақпа қарсы алдынан ешбір сықырсыз жайымен сырғи ашылды. Тұраш сыртқа шықты. Осыдан үш ай бұрын қа
"— Неге келдің? ! Неге келдің? ! Кет! . . . — деп аттандай дауыстап жіберген Ұлтуған ұшып барып оның мойнына асыла кетті. Тас қып құшақтаған күйде есінен танған адамша: «Майдан-ау, Майдан. . . Жаным-а
"Жанашыр ағайын шамалы еді. Әкесінің үшін өткізгеннен кейін-ақ ел аяғы суып, жұрт үйді-үйіне тарай бастады. Кетерлерінде бәрі де Ұлтуғанның алдына кеп, аз-кем тізе бүгіп отырып, көңілін жұбатып, ақылд
"Биыл қысқы демалыста ауылға келгенімде, қарындасымның соншалықты тез өсіп, өзгеріп кеткені қатты таңырқатты. Кеше ғана жолда келе жатқанымда оны көз алдыма тіптен басқаша елестетіп едім. Орта бойлы,
"Бұл жылғы көктем егісі Көбеген үшін жылдағыдай көңілді басталмады. Май тартуға шыққанына үш күннен асса да, әлі керосин сұрап оны тоқтатқан жан болған жоқ. Үш күннен бергі бөшке түбінен жиғаны — клет
"Мен әжемді дүниедегі ең бақытты ананың бірі санайтынмын. Өз құрсағынан шыққан үш ұл, бір қыздан өніп-өскен өркеннің өзі кішігірім бір ауыл дерліктей боп қалдық. Ең үлкені менің әкем Көсембай — колхоз
"Аюхан мен Аюбикенің алты жасар Қорбаңбайы үйге ботадай боздап келеді де, шалқасынан түсіп жер тепкілейді. — Не болды? — Кім тиді? — Көжек! Е-е, Көжек-Көжек. . . — Қой, балақай, Көжек саған неге тиі
"— Тұрсаңшы. — Иә, қазір, — деп ұйқылы көзімді ашып киіндім. — Балаларды базарға жіберейін деп едім. — Оларға мен базарға барма дегенім жоқ қой. Жібере бермейсің бе? — Қолдағы ақшаны кеше келін алып к