(атқа мінудің қазақы және Батысеуропалық үлгісі туралы баян) Атқа міну Күні кешеге дейін халқымыздың салт атқа міну дәстүрі еуропалықтардан мүлде өзгеше болған, себебі алаш баласы атты өзінің жан-жо
(«Бұлағай» романынан бір тарау) Колбиннің «Тұрғын үй – 91» программасын чиновниктер партияның бастайтын да тастайтын әдеттегі айғайшыл көп қызылтанау науқанының бірі ретінде мысқылмен енжар қабылдаса
1959 жылдың күзі. Ол кезде «Сарыағаш» аудандық газетінде жауапты хатшы болып істеуші едім. Жұмыс күні болатын. Түс қайта телефон шылдыр ете түсті. – Бердуәлімісің? Бұл Ұлықбек ағаң ғой. Сәлемет пе? Қ
Өзі оқыған шығармалардағы жағымды кейіпкерлерге еліктеп өспеген бала жоқ шығар, сірә?! Мені, әсіресе, сол игі жақсылардың жүрген жолында қаріп-қасер жандарға ғана емес, ұшқан құс, жүгірген аңдарға да
Жары Қалимаш жазушының жанынан бір елі қалмайтын еді. Өз басым сауат ашып, хат тани бастағаннан-ақ ауыз әдебиетіндегі батырлар жыры мен ғашықтық дастандарға ерекше қызығатын едім. Жалғыз мен емес, өз
«Ақырын жүріп, анық басып», майлы ішекке айналдырып отырып, «тіке соққымен» сілейте салатын әзілкештер бар. Соның бірі – қоңырқай мінезді, уытты тілді Меңдібай Әбілұлы. Оның күлкі шақырарлықтай ештеңе
Ескі аңыздар бойынша, «басында мүйізі бар екенін ел біліп қоймасын» деп, талай шаштаразды мерт қып отырған, жан баласын маңына жолатпаған Ескендір патша ұстаз алдында бас иген деседі. Оның: «Мен ұстаз
12 сәуір – Халықаралық ғарышкерлер күні. 1961 жылы 12 сәуірде «Восток–1» ғарыш кемесімен алғаш рет Ю.А.Гагарин ғарышқа ұшқан болатын. Содан бері алдымен Кеңес Одағы, одан кейін посткеңестік кеңістікте
Қабдешов Қалиғұмар аға 1966 жылдан бастап сурет түсіреді. Сексеннің сеңгіріне таяп қалғанына қарамастан, әлі күнге қолынан фотоаппаратын тастамаған. Кезінде АПН ақпарат агенттігінің, республикалық Қаз
Бақыт ТУШАЕВ, актер: Ғ.Мүсірепов атындағы Қазақ Мемлекеттік балалар мен жасөспірімдер театрының актері, «Серпер» жастар сыйлығының иегері Бақыт Тушаев сомдаған образдар қатарында әртүрлі кейіпкерлер б