Қараңғылық түскелі қашан. Үлкен қала күні бойғы қым-қуыт тіршілік ырғағынан сәл де болса байыз тапқандай, арлы-берлі ағылған көліктер де, адамдар да дамылдап, саябырлаған. Оқта-текте терезе тұсынан бі
Аудан орталығындағы мектеп-интернатта оқитын Айбол мен Нұрболдың екі үйдің меншігіндегі елу шақты қойды баға шыққандарына біраз уақыт өткен. Бағана түс әлетінде қоржындарынан тамақтарын шығарып ауқатт
Дәптер мен Әліппе қызыл сөмке ішінде кездесті. Әліппе аздап ұсталған. Ал дәптер судай жаңа. – Әй, былай ысырыл. Орын бер маған! – деді көк дәптер бұйрық раймен өктем сөйлеп. – Келгенің әлгінде ғана. Н
Индонезия елінің Горонтало шаһарында пайда болған бес саудагер жайындағы әңгімені, ең әуелі қала базарындағы сатушылар естіп білді. Әр тұтынушыны түстеп танитын сатушылардың аңдыған-баққандары сол еме
Ақпанның ақшұнақ аязы бет қаратар емес. Үскірік соғып тұр.Табиғаттың осынау адуынды, ашулы мінезіне қарасаңыз, тіпті күн жылынбастай. Әйтсе де, дала суық болғанымен қасат қардың астындағы шөптің қаған
Қыс бойына ақ көрпесін қымтанып, кең даланы қаусыра орап жатқан қалың қар, жылымық тарта бастағаннан сай-сала мен жылға-жылғаны қуалай сылдырап су боп ақты. Көп ұзамай көктем хабаршысы – жыл құстары д
Таң алдында басын көтерді. Тыңайып қалғандай. Шекесіндегі ісігі де басылған. Жан-жағына сақтана қарады. Сығырайған шамның жарығы жөнді көрсетпейді. Алаң-құлаң сұлба шалынғандай. Қараңғы бұрышта бір уы
– Жә, балам, асқазаныңа ел қонды ма? Жайланды ма, көңілің? Қарсы алдында қария тұр. – Гүл жайнаған мекенді тамашалап жақсы дем алдым... – Бәрекелді! – деді қария. – Еліме қайтсам бола ма? – Тоқымдай қ
Сынып жетекшісі Нұржамал апай сабақ соңында 3 «Б»– ның ұлдарын жиып алды. – Балалар, неге алып қалғанымды білесіңдер ме? – Білмейміз. – 8 Наурыз жақындап қалды емес пе? – Иә, әйелдердің, сіздердің мер
Тәй-тәй басқан сәбидей, таяғына сүйеніп бір қария келеді. Өңі өрт сөндіргендей. Бетіндегі айқыш-ұйқыш әжімдері тереңдей түскен бе, қалай? Уһілеуі жиілеп, әлсін-әлсін күрсініп қояды. Таңертең дүкенге с