"Күлімдеп күн көтерілді. Қала тіршілігі өзінің дағдылығы ағынымен басталды. Талдарақтарға, жолдың жиегіндегі жасыл шалғына қонақтаған таңғы шықтан жеңіл бу көтеріліп, таңғы самал шайқаған жапырақтар а
"Бағдаршамның о баста жалт-жұлт еткен шынысы бір бөлек, бүйірі томпайған кішкене ғана шамы да бір бөлек, сыртындағы қорабы бір бөлек болатын. Олардың бәрі заводта тоқайласты. Сол жерде жиылып, жұмысшы
"Әкемнің көзі тірі кезінде соғысқа дейін бізде сиыр, бірнеше қой мен тауық болғанын анам айтқан еді. Енді тек Шұбар тауық ғана қалды. Ол кәрі тауық аз жұмыртқалайтын, бірақ оны сойып алуға ешкімнің ба
"Баяғы өткен заманда бір қария өмір сүріпті. Оның не отбасы, не достары, не үйі болмапты. Бар жиғаны арқасындағы дорбаға сыйып кететін. Қолынан күрегін тастамайтын қария шөл даланы кезіп, құдық қазаты
"Ертеде түлкі, тасбақа және кене – үшеуі жолдас болып келе жатса, бір жерде бір уыс тары жатыр екен. Үшеуі ойласып: -Мұны тұқым қылып, жерге егіп, көбейтіп, бөліп алайық, -дейді. Сонда түлкі айлаға кө
"Баяғы бір заманда тауық, үйрек пен тышқан өмір сүріпті. Олар артқы алаңда серуендеп жүреді. Күндердің бір күнінде тауық бидайдың бірнеше түйірін тауып алады. Бұған қатты қуанып, өзінің серіктеріне бы
"Әке-шешеден ерте айрылған жетім бала тіршіліктің тауқыметін көп тартты. Жұрттың баласы хат танып, сабақ оқығанда, мұның қолынан бар келгені – күйемен тас бетіне немесе сұқ саусағымен құмға сурет салу
"Айнала жап-жасыл. Тау да, қыр да, тіпті тау беткейіне тізіле өскен қарағайлар да – бәрі жап жасыл. Тек түңліктей болып төңкерілген аспан ғана көгілдір. Қуаныш атынан түсіп, ауыздығын
Бұл оқиға ерте, ерте ертеде, ешкі жүні келтеде күз айының кезінде болған екен. Қоян ағаштан сарғайып түскен жапырақтарды жинап жүрген. Ағаш түбінде кішкене көлшік бар болатын. Жел соғып,соның екпініме
– Ойпыр-ай, өлтірді-ау! Дағарадай боз көйлегіннің етегіне сүріне-қабына жан ұшырып келеді, Дәу апа. Қолында шыбық. Үпілмәліктей үптеп отырған немересінің кеудесіне, қарақұсша қонақтап, басқа-көзге қар