Ертесіне Мәрт, Нәхир және Зәк мектеп ауласында Гөнкемді іздеген, бірақ ол әлі келмепті. Зәк: -Қорқынышты ештеңе бола қоймас енді. Мен сабақтан кешігетін болдым, өздерің бірдеңе қыларсыңдар, солай
Орманның түбіне бойлаған сайын небір әдемі ағашқа кезіктік. «Ал, осы арадан бастайық» деп, балталарымызды жоғары көтердік. Тура ағаштың дінің дәлдеп ұра бергенде, орманның түкпірінен «ТӘЙТ» деген дауы
Үш баланың зәресі ұшып (негізгі тек екеуі ғана қорыққан, сөйтіп Мәртке жабысқан), бірін-бірі құшақтай алды. Шынардың даусы: - Қорықпаңдар, бұл – Зақум. Көрінбейтіндердің арасындағы ең көрінетін адам
Мәрт іркілмей орманға кіріп кеткенде, Зәк пен Нәхир аңтарылып бір – біріне қарады. -Оны ана жаққа жалғыз өзін жібере алмаймыз, - деді. Сөйтіп екеуі оның артынан ілесті. Омар мен Мұрат айызы қанға
Болған жай бүкіл мектепке тараған. Бірі Мәрт пен Нәхирдің сөзіне сенсе, енді бірі асыра қиялшыл деп жазғырып жатты. Ал Гөркем болса, бұл оқиғаны жұрттың есінен шығармау үшін жиі- жиі тілге тиек етіп,
Арада өткен бірнеше аптада ештеңе бола қойған жоқ. Әрине, Мәрт пен Нәхирдің үнемі орманда болған жайды өзара сөз қылғандары болмаса. Қыздың айтуынша, Мәрт пен Зәктің орманға кетіп бара жатқанын көргес
Ақыры есін жиған Нәхир: -Сендер... Сендер... Сендер, ақылдан адасқансыңдар ма? Мынадай түн жарымда қараңғы орманда бізді өлтірейін дедіңдер ме? – деді. Зәктің алдын орап Мәрт жауап берді: -Біз бе?
Сол күні ұйықтарда күндізгі болған жайларды ойлап жатып, демде қалай ұйқыға кеткенін білмей қалған. Түсінде Нәхирдің зәре ұшырар қою қара шашы бара-бара ұзарып, мұны партаға байлап тастапты дейді. Қап
Мектепке келгенде Гөркем мен серіктері мұны көре сала келемеждей күле бастады.Тіпті шектен шыға іштерін басып қарқылдасуға кірісті. Қыздар Мәрттің қасынан өтіп бара жатып жаңа ғана қоқыс шелектің ішін
Мәрт бір күні түнде Зәктің үстіңгі қабаттағы төсектен ақырын түсіп жатқанын естіп,оянып кетті.Өйткені ұйқысы өте сергек болатын. Жалпы ол ешқашан да қатты ұйықтамайтын дәретханаға шыққан болар деп мән