Қожанасырдың бір кісіде алашақ бес теңгесі бар екен. Екі жылға толғанда әлгі кісіден алашағын һәм алыпты да, қарызға бес теңге қосып алыпты. Бірақ ол кісі бес теңгені қарызға берерінде: «Ертең тауып б
Қожекең бір жалқаудан: «Жағдайың қалай?» - деп сұрапты. – Тапсам жеймін, таппасам қанағат етемін! - деп жауап беріпті. – Қанағатың біздің қаланың иттеріне ұқсайды екен, - депті Қожа.
Қожекең бір күні аспаздан тамаққа тойып, ақшасын төлемей, кесесін қасығымен қойнына тығып ала кетіпті. Ертеңіне жанынан өтіп бара жатқанда аспаз ұстап алып: – Қожеке, кеше тамақтанып ақшасын төлемепсі
Қожанасырдан: – Төрттен төртті алса не қалады? - деп сұрапты. Қожа жауап бере алмайды. – Мысалы, қалтаңда төрт теңгең бар еді, сол теңгелер қалтаңнан түсіп қалды, сонда не қалады? - депті оқытушы пысы
Қожекең әйелімен сөйлесіп отырып. – Қатын, қарным ашты, асың бар ма? - депті. – Менің бетіме қарап отырып қалай қарның ашады? - дейді сұлу әйелі. – Бұл сөзің де тура. Дегенмен ажардың күші аспен ғой,
Қожанасыр бір күні сабаққа келмей қалады. Ертеңіне оқытушысы Қожекеңді сұраққа алады. – Кеше мектепке неге келмедің? – Іс болып қалды. – Қандай іс? – Ағам тісін суыртқалы дәрігерге барған еді, соған б
Қожанасырды көшеде келе жатқанда бір ит қауып алады. Қожекең қолындағы балтамен басына салып қалса, ит өліп қалады. Иттің иесі жанжалдасып, Қожаны қазыға алып барады. – Балтаңыздың сабымен ұрсаңыз да
Қожанасыр мектепте оқып жүрген кезінде оқытушысы: – Қожанасыр, тәулік неше сағат? - деп сұрапты. – Бүгін тәулік жиырма бес сағат болса керек, - депті Қожа. – Жиырма төрт сағат емес пе? - деп жекіріпті
– Балаңыз тойда тамақты көп жеп, күпті болып өліпті, - депті біреу Қожаға. – Егер менің балам бола тұрып, тамақтан өлсе, жаназасына бармаспын, шіркіннің, - депті Қожа.
Қожанасыр шөлдеп келе жатып бір көлге кездеседі. Еңкейіп ұрттап көрсе, суы удай ащы екен. Қожекең ашуланып: – Құдай атқан, көлмін деп құр көпіре бересің, суыңда құдық суы құрлы дәм жоқ. Су деген, міне